vrijdag 25 maart 2016

Baby Blue



 Dit jaar bestaat ons bedrijf alweer 25 jaar! En zoals dat dan vaak gaat  ... je blikt terug in de tijd. Wat hebben we zoal gedaan? 
We gaan naar 1996. We werkten mee aan een van onze mooiste projecten ooit: Baby Blue in Delft. Kort samen te vatten als 'beeldend muziektheater'. Schilderijen van beeld en geluid, 'dierbare dingen die voorbij gaan'. Aanvankelijk deden we het grafisch ontwerp en fotografie (alles op polaroid), later droegen we ook bij aan de productie.  Baby Blue was een idee/project van Berry Visser, oud directeur van Mojo Concerts. Alles was intrigrerend en bijzonder, dat begon al met de kaartverkoop.
In de John & Yoko-suite van het Hilton Hotel A'dam, waar ooit John Lennon en Yoko Ono hun huwelijksreis in bed doorbrachten, lag op datzelfde bed nu een schepsel met een bijzonder hoofddeksel. Jimmy Boer, beeldend kunstenaar, ontwierp acht verschillende duiventil-hoeden. In deze hoed bevonden zich een of meer duiventillen. Je kocht een kaartje en de duiven vlogen het geld vervolgens naar Delft. 
Dergelijke kaartverkopen vonden ook plaats op de Boterbrug in Delft,  de vogeltjesmarkt van Antwerpen  en de tuin van Zochers en het Boymans van Beuningen in Rotterdam. Wat de voorstelling precies inhield wist niemand. De pers mocht pas bij de laatste voorstelling  van 'Baby Blue', diet op 15 november ’96  in première ging, aanwezig zijn. Het enige dat bekend werd gemaakt was dat de historische binnenstad van Delft  het decor  vormde voor een reis met onbekende bestemming, beginnend in een ijssalon.  
De reis,  geregisseerd door Pieter van der Pas, begon  na het aanschouwen van een achttiende-eeuws bal. Dames en heren met bepoederde pruiken in 18e eeuwse   kledij zwieren door de hal van het  stadhuis. Ze overhandigen de zestien reizigers - het maximale aantal per voorstelling - hun draadloze koptelefoons, die ze de rest van de reis op zullen houden. Buiten wachten vier zwarte geblindeerde rijtuigen. Muziek door d ekoptelefoons, dan de  stem van Berry Visser, die samen met John Tilly de muziek componeerde.  “Baby Blue  verhaalt over demonen. Ze hokken in mezelf en verschuilen zich in de ander. Soms moet ik huilen maar dan zie ik al die engelen. En dan denk ik aan mijn zus Marlies, kapotgebeukt door de kanker.”
 Het was zo'n mooi en bijzonder project ... we  gaan er daarom nog meer over vertellen. Wordt vervolgd ….


Geen opmerkingen:

Een reactie posten