woensdag 25 februari 2015

Respect


"Daar zal uw dochter, en later uw kleindochter, wel heel blij mee zijn!", zei ik toen een trouwe klant haar borduurwerkje uitspreidde op onze lijsten-pastafel. Inmiddels weet ik dat er heel wat uurtjes en ook veel liefde in zo'n borduurwerkje zitten. De klant vertelde dat dit al het derde borduurwerkje was.

Ze wilde voor ieder kleinkind een geboortetegel  borduren. Maar, vertelde ze er terloops achteraan; ze had er nog nooit één zien hangen in de kinderkamer.
Ze pinkte stiekem een traantje weg. Het is ook niet zomaar een kadootje ... Het is een werk waar je je hele ziel en zaligheid in legt, waar je soms wel een jaar mee bezig kan zijn. De ogen worden wat minder, de handen doen af en toe pijn, maar oma wil dat alle kleinkinderen iets persoonlijks van haar krijgen. En dan later, als ze het huis uitgaan, nog een persoonlijke herinnering hebben van oma.

Helaas komen we dit wel vaker tegen. Ik snap het niet goed ... Waarom? Als je het niet mooi vindt, dan kan je beter eerlijk tegen je moeder zeggen dat je borduurwerkjes niet zo vindt passen in je kinderkamer. Dat je het bewaart voor later, als ze het huis uitgaan. Of, nog beter, maak een mooi plekje vrij in de kinderkamer waar het borduurwerkje past. Of vraag of je mee mag om een passend lijstje uit te zoeken. Gewoon een beetje respect, je verplaatsen in de ander!

Geen opmerkingen:

Een reactie posten